Lipiec był miesiącem zacnym. Utrzymałem tempo wybiegania, a gdyby nie inne przyjemności, to pewnie tych kilometrów byłoby więcej. Minął ten okres sielanki, zbliżył do sierpnia, kiedy to będę pracował i chwil laby raczej nie będzie, nie muszę się długo zastanawiać, żeby przeczuć czym pachnie ten sierpień: powroty po piętnastej, szybkie wertowanie ważnych stron internetowych, obiad, trening, książka i nastawianie budzika, i tak przez cztery tygodnie. Właściwie już teraz mógłbym napisać podsumowanie sierpnia, tak jest przewidywalny.

Bieganie

Ścieżki w okolicach Wałcza obdarzyły szczodrze tym razem. Wybiegałem w lipcu 137 kilometrów, co jest wynikiem pozytywnym, bo najlepszym w tym nierównym jednak roku. Często biegałem ze znajomym, wprawiałem go w dziedzinę i to było ciekawe przeżycie, empetrójki są ok, ale rozmowa przyprawiona żartem nie ma nikogo nad sobą. Innym razem towarzyszył mi Paweł (Bjarniak) na rowerze, co wzbogaca każdy wybieg. Jeśli dołożę obciążeń w sierpniu, to na papierze mógłbym wystartować w jakimś półmaratonie, w grę wchodzi Szczecin i Piła. Obu zrobić się nie uda, ponieważ sąsiadują za blisko w kalendarzu, chyba że nie będę myślał o wyniku, po prostu wystartować bez dodatkowego spinania. Inną kwestią jest Konecka Setka, na którą prawdopodobnie pojedzie Mariusz, jest to kuszące, ale finisz w niedzielę, a praca o 7.00 w poniedziałek? – średnio widzę to połączenie.

Rowerowanie

I jeszcze jeden i jeszcze raz powiem, jestem pokłócony z rowerem. Niby doszło w zeszłym miesiącu do porozumienia, niby się lody przełamywały, a on zablokował mi mechanizm Sram i zostawił na szlaku z jednym przełożeniem. Na szczęście udało się coś wygiąć, coś posmarować i coś dokręcić, po czym wrócił dawny spleen. Kilka tras i uzbierane 152,8km czyni ten miesiąc pełniejszym, tak między szuraniem butem dobry jest ślizg gumą po bezdrożach.

Kajakowanie

Piława jaka była – napisałem. Nie chcę zabierać tutaj miejsca i powielać wrażeń, ale w podsumowaniu nie mogło zabraknąć około 60km na wodzie.

Inne

To oczywiście park linowy w Rudnicy, myślę że już czas tam wrócić i szkolić zdolności manualno-psychomotoryczne. Może jakiś wolny weekend, może jakiś wypad po pracy, tak jak będzie mi mało po targaniu odlewów z żeliwa.
Drugim cennym przeżyciem był start w Wielkopolskiej Szybkiej Setce, szkoda że szef Orgów zapowiedział zmiany w przyszłorocznej formule zawodów, ale mimo tego liczę, że za rok od chwalenia się wynikiem zacznę lipcowe podsumowanie, a tak zasłaniam się kilometrami.

W skrócie

rower – 152,8km; bieg – 137km; kajak – 60km; WSS – 45km; piwo – 10litrów; park linowy – 4trasy