“Nie obawiaj się doskonałości. Nigdy jej nie osiągniesz” – S. Dali

…mimo tego trzeba się starać o formę, o ciągłość postanowień i wypełnianie planu. Czerwiec był miesiącem udanym. Nie przydarzyła się żadna kontuzja, czas poświęcony nauce odwdzięczył się pchniętą sesją, pozytywnie. Dystans przebiegnięty w czerwcu jest podobny jak w maju, tym razem utrzymałem systematyczność, co w tym roku jest wyjątkiem, bo dystanse w poszczególnych miesiącach były bardzo nierówne i urazogenne. Ze 106,79 przebiegniętych kilometrów – 3 to interwały, 40 to drugi zakres, a reszta to wolniejsze biegi, nie przygotuje mnie to do półmaratonu w Pile, ale plan się wypełniał powoli. Do tego dorzucam 109 km rowerowania, czyli trzy wyjazdy, to nie zmienia faktu, że rower cięgnie rzepę w familiadzie i mam z nim na pieńku, ale urozmaicenie było i MTB nie leżał w piwnicy jak wcześniej. Cenną zdobyczą czerwca był spływ Rurzycą, który zrelacjonowałem, miał przypomnieć jak się pompuje na wodzie, jak dzierży się wiosło i stosuje techniki unikania problemów na rzece, miał być wstępem do większej przygody -> Piławy. Nie było jednak kompletnie – ubogo w rywalizację, poprawiałem czasy treningowych ścieżek (na 3km i 5km), ale bez elementów ścigania i walki z drugim zawodnikiem, szkoda, bo WSS już za 17 dni, a ja nie mam podrażnionej ambicji, nic mnie nie mobilizuje do pracy nad wynikiem. Podsumowując: “każdy ma swój los, a żaden los nie jest lekki” – H. Hesse, jednak zdarzają się miesiące po prostu fajne, a ten do nich mogę zaliczyć.